Útvarp Felgulykill

2003-12-17T10:36:00.000Z

Andlát

Útvarp felgulykill er dáið. Vinsamlegast snúið yður annað.

2003-08-24T00:40:00.000Z

Sæll Hjalti!

Frá því bréfaskriftir hófust fyrst okkar í milli höfum við þrisvar verið á sínum staðnum hvor. Þess vegna var stór hluti þessara bréfa lýsing á háttum okkar og óknyttum í ólíku umhverfi. Eins og þú kannski veist þá eyddi ég sumrinu á Hólum í Hjaltadal og þar sem ég er nú kominn heim þaðan er kannski ekki úr vegi að ég drullist til að lýsa aðstæðum mínum, enda ætti ég nú að hafa nokkuð góða yfirsýn yfir sumarið.
Það veldur mér vissulega nokkrum vandræðum að Hólar skuli ekki vera staðsettir erlendis, því það gerir mér erfiðara fyrir að ljúga því að þér mjólk fáist þar í bókabúðum og öðru því um líku. Ekki bætir heldur úr skák að á Hólum er engin bókabúð. Hinsvegar get ég með góðri samvisku sagt að á Sauðárkróki er selt kók í byggingavöruverslunum og reiðhjól í matvörubúðum. Þótt mjólkin fáist ekki í bókabúðum þar er ekki þar með sagt að staðurinn sé alveg laus við mólkurvörperversjónir, þar sem norðlendingar sulla mjólk sinni í ílangar, uppmjóar fernur, sem enginn heilvita maður á suðurlandi myndi nota fyrir annað en Trópí og vöffludeig. Múrsteinslaga fernurnar eru víðsfjarri norðlenskum mjólkurbúum, sem örugglega er stjórnað af kommúnistum sem vilja reyna að koma TetraPak^TM á kné.
Íbúafjöldi á Hólum er svipaður og í Flatey, þ.e. síbreytileg og mér alls ókunn stærð, en í hvert fall er þar ekki mikið fjölmenni. Reyndar er þar einn maður sem telur sig mikið fjölmenni, en hann er líka kanadískur og skilur ekki hvað orðið þýðir.

Hvað varðar knepra mína á staðnum hafa þeir ekki verið margir eða mikilfenglegir, en einna skondnast fannst mér sjálfum þegar ég tjargaði einn túristann og stráði yfir hann hornsílahreystri, þegar hann kom með þriðju heimskulegu spurninguna í röð. Mér einfaldlega féllust hendur þegar hann leyfði sér að halda því fram að latneska heitið fyrir bleikju væri Salvelinus alpinae en eins og hver maður sem ekki gengur með heila sinn dausgörninni veit er það Salvelinus alpinus. Hafði þetta fífl þá áður spurt hvort murtan væri botnlæg (benthic) og einnig haldið því fram að S. solidus væri að finna í görnum spendýra.

Annað sem telja má merkilegt hvað varðar dvöl mína er það að ég fékk mér bjór þar, og það fleiri en einn.

Annað var það ekki

Með kveðju,
Sindri.

2003-07-26T19:44:00.000Z

Eftirlýstur

Lögreglustjórinn á Óspakseyri lýsir eftir Hjalta Snæ Ægissyni, sem hvarf af bloggsíðu sinni 23 janúar síðastliðinn. Hjalti er á 22. aldursári, hávaxinn og bókavarðarlegur í háttum og afgervi. Síðast sást til Hjalta þar sem hann keypti sér snæðing í Select við Hagatorg og grét sem smábarn yfir verðlaginu. Hjalti var þá klæddur í ljósbláar, hnésíðar smekkbuxur með mynd af leikfangabangsa á smekknum, rauð-gul-röndóttan stuttermabol og með ljósbláa derhúfu með þyrluspaða á höfði. Þeir sem upplýsingar hafa um dvalarstað Hjalta eru vinsamlegast beðnir um að nota þær til að finna hann, slá hann leiftursnöggt í höfuðið með siginni gráleppu og skipa honum að skrifa á Felgulykilinn.

2003-06-30T18:14:00.000Z

Muhuhuahahah!

Felgulykillinn er greinilega eðalblogg (þótt hann sé í raun ekki blogg), þar sem hann hefur aldrei liti? svona ?t. Hvað skyldi "bloggarinn" segja við því?

2003-04-07T15:51:00.000Z

Fræðin klók
Sæll Hjalti!

Nú hefur hinn fjarlægi draumur um að koma Felgulykilnum burt frá Ófreskjunni fylgt mér um allnokkurt skeið. Áður hafði ég talið að skilyrði til þess brottflutnings væri að kynna mér hið kynngimagnaða mál Péhápé (það er víst ekki nóg að kunna íslensku með kanséléstíl) og hafði þegar gert ráðstafanir til þess. Þegar ég hefði lært mál þetta sem innfæddur væri ætlaði ég að rymja upp formælingar miklar og galdraþulur og með því búa Felgulyklinum öruggan stað í vefi hinnar almildu köngulóar Unisversitatis islandiae. Þú getur því rétt ímyndað þér hve stóra gleði ég tók um daginn er ég lítið rit allmagnað sem er þeim kostum búið sé því lokið upp þá taka við formælingar sjálfkræfar á Péhápé og það hinar sömu þulur og okkur fýsir.
En Adam var ekki lengi í Eden (donna domm!) og brátt kom í ljós að formælingar þessar duga lítt á þar sem þulur aldnar í þessum mikla kvæðabálki, ritaðar á hinu forna máli Mæeskúel, bíta ekki á vefjum U. Islandiae. Þar til fundist hefur Aracnida, hver er móttækileg Mæeskúel, verður Felgulykillinn áfram í klóm hinnar hræðilegu gígrar Blogger.com

Sindri

2003-03-28T14:51:00.000Z

Spurning dagsins

Hvað eiga "ungverska", "Sverrir Teitsson", "Thomas More", "áfengismagn", "ódýr hornsófi", "arab hunks" og "drekka sig fullan" sameiginlegt?
Jú, öll þessi hugtök eru leitarskilyrði sem google.com tengir við Felgulykilinn. Verst þykir mér að leitarsíðurnar skuli telja okkur einhver arabísk kyntröll, því eins og flestir vita þá erum við íslensk kyntröll.

2003-03-11T20:34:00.000Z

Yfirlýsing

Hjer með skal tekið fram og kunngjørt øllum þeim er til vilja heyra með efterheyran góðri, að jeg lýsi því yfir med Domini festan orða að jeg hata Blogger punktum verslunar meira en ord fjálglig fá beskrivað og óska að sú testamenti mín verði skýrum og týðiligum støvum rituð á bók.

Sindri

2003-02-28T12:41:00.000Z

Af engu og alls ekki neinu

Sæll Hjalti!

Ein helsta ástæða þess að ég hef ekki nennt að skrifa þér um allangt skeið er sú að ég hef ekki haft haft neitt að segja. Þar sem engin breyting virðist vera í vændum hvað það varðar mun þetta bréf ekki fjalla um neitt. Alls ekkert...............

Hrmmm......já, já.....hóst!

Varst þú nokkuð að gefa út ljóðabók? Eitthvað heyrði ég því fleygt.

Annars ert þú ekki sá eini sem verður fyrir ránum þessa dagana. Fyrir utan lögreglurán á hendur Alla, vini okkar þá varð ég fyrir ráni um daginn. Ákveðið fyrirtæki hér í bæ sá sig knúið til að senda mér bréf þar sem mér var gert að greiða 75% af öllu lausafé mínu, eða ella hljóta verra af. Sem stendur á ég ekki einu sinni fyrir útistandandi fjárhagsskuldbindingum næstu mánuða og geri því fastlega ráð fyrir því að selja aðra lifrina í mér fljótlega. Ég ætti að komast af með eina. Því mun ég reyna að forðast ræningjabæli sem Skeljungsstöðvar og Mímisbrunna á næstunni. Ef ske kynni að þú vissir ekki hvað Mímisbrunnur er (í þessu sambandi) þá er það nýja heitið á kaffistofunni á Bókhlöðunni. Nýjir rekstraraðilar tóku við og breyttu strax um áherslur í rekstrinum. Í stað þess að rukka bílverð fyrir samlokur í smákökustærð, líkt og fyrri eigendur höfðu gert, tóku þeir verðskránna til gagngerrar endurskoðunar öllum til hagsbóta og rukka nú bílverð fyrir smákökurnar. Ætli maður að gerast svo djarfur að biðja um samloku þarf maður að vera fasteignareigandi með lausan fyrsta veðrétt. Einnig er mögulegt fyrir eignalaust fólk að eignast samloku frá Mímisbrunni ef skrifað er undir samning um ævlanga skuldaánauð fyrir fram. Ætli maður hins vegar bara að fá kaffi er nóg að selja námsbækur sínar.

Í rökréttu framhaldi af þessu hef ég ákveðið að minnka áfengisneyslu mína nokkuð. Mun ég því að öllum líkindum verða allsgáður fleiri daga vikunnar en áður og jafnvel fleiri daga en þá sem ég er fullur. Af þeim sökum verð ég einnig að segja mig úr SÁÁ (Samtökum áhugamanna um áfengisneyslu) og jafnframt að segja af mér sem forsprakki átaksins AA (aukum alkóhólneysluna). Líklegast verð ég bara að ganga í samtökin 78, en sem stendur eru einmitt starfandi 78 samtök á landinu sem veita fátækum námsmönnum fjárstuðning. Ef ég geng í þau öll ætti ég að eiga fyrir nauðþurftum (les. fyllerí og skemmtanir) út veturinn.

2003-01-23T12:50:00.000Z

Klukkan er tuttugu mínútur gengin í eitt - fréttir.

Sigvaldi Júlíusson les fréttir, í fréttum er þetta helst.

Vopnað rán var framið um hábjartan dag nú um hádegisbilið á Skeljungsstöðinni við Hagatorg. Ungur bókmenntafræðinemi var þar staddur og hugðist seðja sitt sárasta hungur með því að festa kaup á maltflösku, drykkjarjógúrt og pizzasnúð, er hann hugðist hafa til næringarnáms. Þegar hann gekk upp að afgreiðsluborðinu setti afgreiðslustúlkan upp Mývatnshettu og miðaði afsagaðri haglabyssu á andlit bókmenntafræðinemans. Óttasleginn mátti hann því reiða þar fram aleigu sína. Engin hryðjuverkasamtök hafa lýst verknaðinum á hendur sér en talið er að Skeljungssamsteypan standi þar að baki. Ekki náðist í Kristin Björnsson vegna málsins í dag, en víkíngasveit lögreglunnar mun vera í viðbragðsstöðu.

Og....já, eee. Svo var ráðist á Írak, Hekla fór að gjósa og Íslendingar heimsmeistarar í handbolta....blablabla. En við skiptum nú yfir til Sverris Teitssonar fréttamanns sem er staddur á vettvangi ránsins.

2003-01-21T22:00:00.000Z

Landabréf

Sæll Hjalti!

Nú eru landabréfin kominn á netið (undir öldnum brjevum). Þau eru svo nefnd eftir fyrstu þremur þeirra, en þau innihalda syrpu af svokölluðum landabröndurum. Sjón er sögu ríkari. Vert er að taka fram að allar persónulýsingar í bréfunum byggjast annað hvort á einkennilegum húmor okkar eða gildismati á ritunartíma. Þær endurspegla því ekki endilega núverandi álit okkar á viðkomandi persónum.

Sindri

2003-01-19T19:05:00.000Z

Milli tannana á fólki

Já, svo virðist sem Felgulykillinn sé nú milli tannana á fólki á nýjaleik (ef hann var það þá einhvern tíma áður). Ungverjinn virðist alla vega finna hjá sér þörf til að blogga um einhverja takka (sem ég kannast nú reyndar ekki við).

Af mínum högum er það að frétta að í dag er ég búinn að finna upp sex mismunandi tegundir af skrauti sem hægt er að klippa út í neglurnar á sér (svona eins og fjármörk). Ég á sem sagt að vera að lesa Útópíu eftir Thomas More, en hún ku vera notuð til að taka fólk af lífi í Illinois-fylki; fangaverðirnir skiptast á að lesa hana aftur og aftur fyrir hinn dæmda og tekur aðgerðin yfirleitt um 4 klst. Annars á mamma mín afmæli í dag og keypti hún af því tilefni engisprettuostaköku sem kostaði aðeins 3.600 krónur. Mér svelgdist á einum bitanum og reiknaði út að mylsnan sem ég hóstaði út úr mér væri jafnmikils virði og fimm strætómiðar fyrir öryrkja.

Í dag var haldin æfingakeppni milli spurningaliða MR og Flensborgarskólans. Ég gerði þau reginmistök að taka Sverri Teitsson trúanlegan um daginn, en hann hringdi í mig og sagði mér með grátstafinn í kverkunum að Flensborgarskólinn væri sama sem búinn að vinna keppnina í ár - svo vel hefðu þeir staðið sig í útvarpinu. Hann lagði til að við skutluðum hljóðnemanum bara upp í Flensborg við fyrsta tækifæri svo það væri búið. En á Íþöku í dag virtist eitthvað standa á hinu banvæna mannviti Flensborgaranna því þeir töpuðu með allnokkrum skelli. ST kaus að tjá sig ekki um málið.

Þá verður þessi færsla ekki lengri. Þar sem ég hef verið ofurduglegur við að blogga upp á síðkastið hyggst ég nú taka mér stutt hlé til að jafna mig eftir átakið. En ef Ungverjinn ætlar að halda áfram að rífa sig í framtíðinni er sjálfsögð ástæða til þess að dissa hann svolítið.

2003-01-16T23:22:00.000Z

Loksins

Loksins eru takkaóbermin komin í lag. Njóttu heill

Sindri

2003-01-12T18:25:00.000Z

Sæll Hjalti!

Ég hef, eins og þú veist, oft bölvað blogger.com í ræðu og riti. Hef ég þá iðulega verið að kenna honum um mín eigin mistök, en núna er það, fjandinn hafi það, ekki ég sem er að klúðra. Ég er nú búinn að sitja við í fleiri klukkutíma og reyna að setja inn þessar stórsniðugu flettivalmyndir mínar, en þessi vefsíðuónefna vill aldrei vista breytingarnar mínar. Ef einhver veit hvað ég er að gera rangt núna er viðkomandi beðinn um að hafa sig hægan, svo ég geti haldið áfram að kenna öðrum um.

2002-11-20T20:18:00.000Z

Sæll Hjalti

Ég hef ekki fengið þessar fjárans flettivalmyndir til að virka enn, en hins vegar eru Dyflinarbréfin komið á netið. Von er á fleiri slíkum inn í Emils þætti síðar. Ég bið þig að afsaka almenna vöntun á greinaskilum, en það er reyndar meira en að segja það að setja slíkt inn. Mun það því fá að bíða enn um sinn, líkt og svo margt annað.

Kveðja,
Sindri

2002-11-18T20:24:00.000Z

Sæll Hjalti

Ég lenti um daginn í svipaðri reynslu og þeirri sem þú lýsir. Ég vaknaði einn morguninn (ef til vill af áfengisroti, ég er ekki viss) og komst að því að ég stunda nám í líffræði. Áður hafði ég staðið í þeirri trú að aðalstarfi minn væri þátttaka í drykkjufélögunum Haxa og Stúti, en nú hefur sem sagt komið á daginn að ég á að fara í próf í einhverju sem heitir grasafræði, dýrafræði og einhverju fleiru furðulegu í byrjun desember. Mitt fyrsta verk var að komast að því hvaða bækur væru kenndar í þessum námskeiðum og innan skamms hyggst ég einnig hefja lestur á þeim. Vonandi mun þó þessi óvænta uppákoma ekki hafa truflandi áhrif á fyrirhugaða (jafnt sem óundirbúna) áfengisneyslu næstu mánuða.

Ekkert er þó svo með öllu illt að ekki boði nokkuð vont, því sem vonlegt er hafa líffræðinemar greiðan aðgang að spírageymslum háskólans. Gæti það raunar verið ástæðan fyrir móðunni sem hylur síðustu þrjá mánuðina. Hvað sem því líður þá er ég farinn að hlakka til próflokafyllerísins, enda hef ég ekki dottið í það síðan í gærkveldi.

Kær kveðja,

Sindri
P.s. Ef þú veist eitthvað um ferðir mínar síðustu mánuðina, þætti mér gott að fregna nokkuð af þeim.

2002-11-11T09:58:00.000Z

Sæll, Sindri

Ég rankaði við mér á miðvikudagsmorguninn síðasta og uppgötvaði að ég var staddur í stofu 311 í Árnagarði. Umhverfis mig voru þrjár kerlingar á sextugsaldri og við áttum að gera hópverkefni upp úr "Ég heiti Ísbjörg ég er ljón" sem ég var ekki búinn að lesa svo ég gat ekkert lagt til málanna. Ég var því tilneyddur til þess að meðtaka allt bullið upp úr þeim gagnrýnislaust. Þær stoppuðu ekki þegar gripið var fram í fyrir þeim heldur hækkuðu róminn þar til setningin var á enda.

Hvað um það.....ég held að heilahvelin í mér séu hætt að virka rétt. Ég get ekki lært svo ég fer að skrifa þér bréf en get ekki skrifað það heldur. Best að finna einhverja spaugilega síðu til að hressa sig við.

2002-11-10T21:12:00.000Z

Af framkvæmdum

Sæll Hjalti!

Ég bið þig að afsaka að Felgulykillinn mun e.t.v. vera nokkuð subbulegur næstu dagana. Ég er að prófa mig áfram með uppsetninguna.
Sindri

2002-11-05T16:31:00.000Z

Af hverjum fáum við ekki bara Spur í staðinn?

Sæll, vinur!

Þessa stundina er ég umkringdur leiðbeiningabæklingum, snúrum, diskum og fleiru sem getur stuðlað að aukinni ADSL-væðingu á íslenskum heimilum en sökum vankunnáttu hefur mér ekkert orðið ágengt í þessum fræðum enn sem komið er. Þess er þó vonandi ekki langt að bíða að nettenging þessa heimilis batni til muna og er þá hægt að verja enn meiri tíma í vitleysu eins og MSN og blogg.

Ég fór í Skeljungsvelju-verslunina sem er við Þjóðarbókhlöðuna í gær og hugðist þar kaupa mér eitthvað í svanginn. Kaffistofan á Þjóðarbókhlöðunni kom því miður ekki til greina þar eð innlend heimild á kreditkortinu mínu er aðeins 150.000 IKR á mánuði. Þegar kom að því að velja svaladrykk með góðgætinu brá mér þó allmjög í brún þar sem ég sá að hinir eljusömu Skeljungsveljumenn voru farnir að geyma frostlöginn í sömu hillu og gosdrykkina. Þegar ég spurði hverju þetta sætti fékk ég þau svör að hér væri á ferðinni nýr drykkur sem hefur hlotið heitið Pepsi blue (Bláhvítukljúfur). Af einskærri forvitni festi ég kaup á vörunni en uppgötvaði þó fljótt að frostlögur hefði þjónað bragðlaukum mínum betur. Ég krafðist þó ekki endurgreiðslu heldur sneri ósigrinum upp í sigur með því að hella miðinum niður í Þjóðarbókhlöðunni og fylgdist með því hvernig hversdagsleg klósettskálin tók á sig ævintýralegan ljóma. Að lokum rifjaði ég upp frumlæga litablöndun með því að leysa hlandfestar ofan í nýjungina svo úr varð fagurgrænn vökvi.

Ég er alveg að vera búinn að gera ítarlegan útdrátt úr greininni From the Prehistory of Novelistic Discourse sem fjallar um orðræðu skáldsögunnar (hvað sem það nú er). Best að ég haldi áfram að basla við þessar smásögur.

Hjalti

2002-11-01T23:16:00.000Z

Auðlesið efni

Halló Sindri minn!

Ég er hræddur um að ef við höldum áfram að bulla svona mikið eigi fólk eftir að hætta að nenna að skoða blogg-síðuna okkar. Þess vegna ákvað ég að fara að skrifa auð-skiljanlegan stíl svo fólk lendi ekki í vand-ræðum. Setningarnar mega ekki vera of langar og greina-skilin nógu mörg.

Á mið-viku-daginn verður próf hjá mér í smá-sagna-fræðum sem eru mjög skemmti-leg. Ég þarf því að læra mikið um helgina. En kannski ég reyni nú að blogga eitthvað líka.

Kær kveðja

Hjal-ti

2002-11-01T10:47:00.000Z

Sæll Hjalti

Ég held ég verði að byrja á því að þakka þér fyrir fróðleik þinn um sófana, því hann kann að hafa bjargað mér úr lífsháska.
Um daginn ákvað ég að heilsa uppá gamla kunningja í Universitatis Daradamdaramensis og tók mér far til Elbóníu. Ég ákvað að mér væri þetta óhætt eftir að elbóníska leyniþjónustan sendi mér skeyti þess efnis að mér væri fyrirgefið og gefnar upp allar sakir. Ég tók þó nóg af kanilsykri með ef ske kynni að ég þyfti að múta einhverjum ráðamönnum á leiðinnni til að fá landvistarleyfi. Það kom líka á daginn að ég þurfti að greiða elbóníska ræðismanninum í Regalatafmúr 162 kg af kanilsykri til að fá landvistarleyfið. Ég hef aldrei haft svona mikla yfirvigt. Þegar ég svo loksins kom til Daradamdaram beið Itlajh, gamli herbergisfélagi minn á vellinum. Hann bauðst til þess að skutla mér uppí skóla á nýja gamla sendiferðabílnum sínum, en þar sem ég ætlaði að kíkja á Vigrann, aðalverslunargötu Daradamdaram fyrst, afþakkaði ég gott boðið. Itlajh, brosti þá bara og tók fram að ég mætti hvenær sem er fá að sitja aftan í gamla lokaða sendiferðabílnum sínum. Á Vigranum endurnýjaði ég kynni af elbónískri matargerð s.s. súrsuðum úlfaldahásinum og þurrkuðum karríkrydduðum breiðnefjaeggjum. Einnig var gott að smakka Muff og Sóð Asull aftur eftir langa bið. Eftir velheppnaða verlsunarferð, þar sem ég keypti m.a. gamalt líkneski úr beini af elbóníska samlokuguðinum Veskih og meterslanga flautu úr demanti á 500 kr. hélt ég upp á hótelið Svarta Svampinn. Daginn eftir fór ég svo í skólann til að heilsa uppá gamla vini. Það hefði ég líklegast betur látið ógert. Svo virðist vera sem klukkuhrekkurinn minn sé ekki gleymdur, því um leið og ég steig inn fyrir skólahliðið læstist það að baki mér. Itlajh koma á móti mér með pjondeboltakylfu og virtist ekki ætla að bjóða mér til leiks. Mér tóks að komast undan honum á hlaupum og loka mig inni í innri garði skólans. Ég prísaði mig sælan þar til ég snéri mér við og sá að þar var restin af nemendum skólans. Merkilegt nokk komst ég þó undan þeim og inná skrifstofu Skólastjórans. Vitandi það að nemendurnir myndu koma þangað inn hvað og hverju þurfti ég að grípa til örþrifaráða. Upp við veggin sá ég hvar röð af sófum stóð. Í öðru horninu stóð Joker, en meðvitaður um lágan hnoðstuðul hans ákvað ég að fela mig ekki í honum. Við hlið hans stóð rauður Malaga-sófi en þar sem þeir eru frekar stuttir reyndi ég ekki að komast inní hann. Ég var í þann veginn að gefast upp þegar ég sá Brio-inn. Mér var borgið. Fullkomlega meðvitaður um C-lag Y-56 stoðgrindarinnar og hvar hún er skrúfuð saman kippti ég í snatri öðrum endanum af Brio-inum og smeigði mér inn. Það mátti ekki tæpara standa. Um leið og ég hafði skrúfað síðustu skrúfuna í innan frá heyrði ég að hópurinn kom inn. Þeir leituðu að mér um stund en fóru svo út aftur, fullvissir um það að ég hefði gufað upp. Það vill nefninlega svo heppilega til að það er þjóðtrú í Elbóníu að hlaupi menn undan fjandmönnum sínum inná skrifstofu háskólarektors, þar sem standa þrír sófar, einn frá Ástralíu, einn með chenillevelúri og einn sem kemur frá fyrirtæki sem byrjar á b og endar á o, þá muni maður gufa upp og aldrei sjást meir. ég komst sem sagt í burt frá skólanum og heim aftur, þökk sé þér. Þess má svo geta að nú hafa verið samþykkt lög í Elbóníu þess efnis að háskólarektorar megi ekki kaupa ástralska sófa.
Með kærri kveðju,

Sindri.

2002-10-26T20:19:00.000Z

Enn af dauðum hlutum

Já, blessaður aftur.

Joker hornsófinn sem fæst í Línunni virðist við fyrstu sýn ekki mjög dýr - verðið spannar frá 3H2 275X220 sem kostar 95.400 stgr. uppí 2H1 220X170 sem kostar 78.300 stgr.
En við nánari athugun kemur t.d. í ljós að þrátt fyrir 20% Polyeurethaninnihald er hnoðstuðullinn frekar lágur á evrópskan mælikvarða, eða aðeins 5,25. Að vísu er um ástralskan sófa að ræða og hendar svo lágur stuðull kannski vel í áströlsku loftslagi, en þegar hann er fluttur til Íslands (svo ekki sé nú minnst á smek-grindina sem er ekki einu sinni teflonhúðuð!) er annað uppi á teningnum. Jokerinn er líka mjög fyrirferðarmikill, enda hornsófi. Þá væri líklega Brio-inn hagstæðari, eða 2ja+3ja sæta á 183.200 stgr. (einnig hægt að fá stakan 3ja sæta á 96.600) og er áklæðið teflonhúðað. Kemur sér vel með óhreinindi eins og súkkulaði, rauðvín, súpur, mjólk og sósur, en skiptir minna máli þegar um er að ræða saltar afurðir. Stoðkerfið er með Y-56 gæðastimpil sem þarf vart að fjölyrða um, Walt Chantey nefndin bandaríska var m.a.s. með það í 3-4 sæti á árslistanum '99 og Living etc. í 1. sæti á lista sínum yfir nýjungar í sófum sama ár. Brioinn er ekki ódýr, en þó ódýrari en 436-settið (311.100). Ef manni finnst það hins vegar of mikið má líka benda á Húsgagnahöllina þar sem hægt er að fá nánast sambærilega sófa fyrir talsvert minni pening. Malaga-sófinn (stóri) er klæddur chenille-velúráklæði, en að vísu bara 196 cm langur. Lögunin er samt skemmtileg og minnir á Vecno-línuna frá Hollandi. Áhrifin frá tékkneska skólanum eru þau augljósari þegar kemur að löppunum sem eru úr grásanseruðu stáli en þó með púðum (ólíkt Namesti Bhretri-syncu). Fyrir stílista er Rogerinn samt skemmtilegri og þar dylst engum ameríski stíllinn, enda er hann framleiddur í Iowa. Hönnunin er að vísu bara frá '87 en minnir einna helst á ameríska kagga á borð við Buick og Chrysler. Hann er með burstuðu bómullaráklæði og sessurnar eru bólstraðar með kaldsteyptum svampi á meðan bakpúðarnir eru með pólýdún. Möbelfakta-kerfið var reynt á þennan og hann stóðst það með glæsibrag en hönnuðurin (James L. Thurber) gaf út yfirlýsingu í Bo Bedre að sænski iðnaðurinn væri svo úrkynjaður að hann kærði sig kollóttan um þennan Möbelfakta-stimpil. Það var í kjölfarið á því sem IKEA kom með tvær týpur sem var beinlínis stefnt gegn Rogernum (það var 1990), þar er að sjálfsögðu átt við Käppälön og Trëgåmmÿlïntë. Þeir kosta ekki mikið meira en 62.000 kall en eru samt pottþétt vara. Báðir eru búnir sams konar fjaðurkerfi og Rogerinn og bæta m.a.s. um betur þar sem þeir hafa eins konar framlengingu á sperrukeflinu (sem er að sjálfsögðu með stáli að innan) og hliðarnar eru auk þess allt að því 10 cm hærri en flest það sem hafði tíðkast hjá þeim fram að því, enda var Möbelfakta-stimpillinn endurskoðaður í kjölfarið. Að lokum verður ekki hjá því komist að minnast á Chateau d'Ax frá Ítalíu sem er styrktur að framan, bæði með DC-691 stoðum og auk þess korkhúð fyrir neðan sem gerir gripinn mjög öruggan og ákjósanlegan fyrir barnafjölskyldur.

Svoleiðis er nú það.

2002-10-22T23:05:00.000Z

Þögnin rofin

Kæri vinur.

Ég var að velta fyrir mér þessu með Porsche 944. Ég veit svo sem að hann er er mjög líkur 924, en með töluvert breiðari aftur bretti og miklu meiri sportbíll. 944-týpan var víst framleidd fyrst 1982 og hefur því verið til í 20 ár. Hvernig gat fólk komist af án hans? Ég bara spyr. Auk þess er þyngdadreifingin er nánast fullkomlega skipt á milli fram- og afturenda eða 51% á móti 49%. Já, þeir eru skemmtilegir Porscharnir. En hver er eiginlega pælingin hjá þeim þarna með Suzukiana? Auðvitað voru þeir brautryðjendur í smíði fjórhjóla og fyrsta fjórhjólið á markaðnum var Suzuki LT-F125. með afturdrifi.Suzuki setur markið hátt og nefnir nýju 2002 Fjórhjólin eftir nafntoguðum fjallstoppum á jörðinni. Nýju modelin eru, Vinson 500 sjálfskipt, Eiger 400 sjálfskipt eða beinskipt með aftur eða fjórhjóladrifi og Ozark 250 afturhjóladrifið ásamt Quadmaster 50 sporthjóli fyrir yngri kynslóðina. En það breytir hins vegar ekki þeirri staðreynd að ótímabær eyðilegging ofanáliggjandi kambáss er í flestum tilvikum því að kenna að öndun vélar hefur teppst vegna ófullnægjandi viðhalds. Oftast hefur öndunin ekki verið yfirfarin og hreinsuð samtímis olíuskiptum - eða jafnvel ekki skipt um olíu fyrr en ljósið logaði. Afleiðingin verður skúmmyndun í ventlahúsi sem teppir smurrásir þannig að kambar og/eða kambáslegur ganga þurr. Að ekki sé minnst á reimdrifnu forþjöppurnar sem hafa það framyfir afgasþjöppuna að þær skila aflaukningu nánast strax við inngjöf. Afgasþjappa fer ekki að virka fyrr en vél hefur náð ákveðnum snúningshraða. Og það er fyrst og fremst af þeim ástæðum sem áhrif afgasþjöppunnar eru minni í bíl (sérstaklega á upptöku) með sjálfskiptingu heldur en beinskiptum kassa. Þegar á heildina er litið er afgasþjappan hagkvæmasta tækið til forþjöppunar, hún er ódýrust, oft einfalt að koma henni fyrir, eldsneytiseyðsla eykst hlutfallslega minna á hvert aukahestafl og virkni hennar getur verið um 75% að meðaltali þegar virkni reimknúinna forþjappa næst sjaldan hærri en 60-70%.

Nei, mér datt þetta bara svona í hug.

2002-10-07T12:20:00.000Z

Sæll Hjalti! >:(

Ég bætti athugasemdakerfi inn á síðuna, bara til þess að fólk viti að ég sit ekki inni fyrir líkamsmeiðingar, ENN SEM KOMIÐ ER!!! >:(

2002-09-24T15:45:00.000Z

Bloggsíða er farin að syngja!

2002-09-15T17:29:00.000Z

Sæll Hjalti!

Ég hef valið fyrsta þemað;

Það eigi er öldungis örgant um
að allangt sé síðan ég skrifaði síðast.
Nú steypa skal þemum af stokkunum
og stelst ég því til að á ljóðlist að níðast.

Ei alls fyrir löngu ég yrti á þig
og ynnti þig álits á hugmynd smárri
Sú hugmynd mér fráleitt fannst hlægilig
en heldur til hagsbóta menningu hárri.

Ég kvaðst ætla kyrja í dulitlum kór
sem kenndur er jafnan við lærðan skóla
og jafnframt ég jafnaði því við hór
að jarma með Háskólans samsafni fóla

Því fýsir mig nú til að frétta hvað
þú fyrirhyggst þessum í efnum gera.
Hin fásinna mesta mér fynndist það
og fólska ef þú hættir í Kórnum að vera.

Nú bið ég þig svara á blogginu hér
og bannsettum sleppa 'öllum prettum og táli
Þótt hátturinn sé ekki heilagur mér
þá helst skaltu skrifa í bundnu máli.

2002-09-10T10:36:00.000Z

Here comes another one

Komdu sæll, Sindri.....

....ég vona að þú sért ekki of fullur til að geta lesið þetta en við því er kannski ekki að búast svona snemma á þriðjudegi. Þú lætur þá bara renna af þér fyrst.

ÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍ ggggæææærrrrrr vvvvvvvaaaaaaaaarrrrrrrrr sssssssppppppppuuuuuuurrrrrrrnnnnnnniiiiiinnnnnnnggggggggaaaaaaakkkkkkeeeeeeeepppppppnnnnnniiiiiiii......

(Neinei haha, bara að skrattast með þig. Þú hélst í augnablik að það væri ekki enn runnið af þér!)

Hvað um það. Í gær var spurningakeppni Háskólans á dagskrá í fyrsta sinn í vetur. Undirtitill keppninnar er „Úlfar Linnet lærir að lesa“ sem eru orð að sönnu og nýtur hann til þess dyggrar leiðsagnar Sverris Teitssonar í formi frammíkalla úr sal. Ég er þess mikla heiðurs aðnjótandi að vera stigavörður keppninnar. Þegar síðari viðureign gærdagsins fór af stað tjáði aðalumsjónarmaður keppninnar mér að ég þyrfti að semja eitt stykki vísbendingaspurningu á staðnum. Stigavarslan fór því fyrir ofan garð og neðan en þegar ég hafði með herkjum náð að hnoða saman einni vísbendingaspurningu voru mér veittar ákúrur fyrir að hafa ekki fylgst með stigatalningunni. Því miður var ég þó ekki rekinn og þarf því að mæta aftur upp í Odda í hádeginu í dag.

Thor Vilhjálmsson er nú aaaaaaaalveg að verða búinn með nýjustu skáldsögu sína (eins og hann hefur reyndar verið síðustu fjóra mánuði). Sagan fjallar um eymd og þrautir íslensks nútímafólks í samtímanum og er aðalpersónan ungur maður sem á erfitt með að fóta sig í lífinu. Áður en ég kom til skjalanna var aðalpersónan hálfþrítugur útigangsmaður sem þarf að leggja sér dauðar rottur til munns til að geta dregið fram lífið en eftir að ég tók við sem ritari hefur persónan nú breyst í tvítugan líffræðinema sem lifir í þeirri sjálfsblekkingu að hann sé að gera þjóðfélaginu gagn með því að vinna við póstafgreiðslu og reynir að flýja sorgir sínar með því að drekka sig fullan og fara á Netið. Thor er mjög ánægður með þetta hjá mér, en hann er dálítið efins um að fólki eigi eftir að finnast persónan trúverðug.

Alla vega. Bókmenntafræðin er svo skemmtileg að það er næstum því viðbjóðslegt. Nú er ég að lesa Vefarann mikla frá Kasmír og ætti eiginlega að snúa mér aftur að henni....ég er víst búinn að hangsa nóg.

2002-09-06T21:34:00.000Z

Sæll Hjalti!
Nú mun hersis loforð við hilimi efnt, því ég lofaði eitt sinn að skrifa þér bréf blindfullur. Eins og stendur er ég flindbullur á Grensásvegi 12 að blogga. Ef satt skal segja hef ég ekkert að segja en það skiptie ekki máli. Loforð er loforðm og nú er .það efnt. Hahahahahahahahahahah!!!!!!!!! Best að fara á msn.

2002-09-05T21:54:00.000Z

Vælandi verkalýður

Síðustu vikurnar hef ég alfarið þurft að sjá um skrif á vegum hins mikilfengla Útvarps Felgulykils á meðan samstarfsaðili minn hefur beitt öllum mögulegum aðferðum til að láta stúta sér eða ræna víðs vegar um heiminn. Þegar ég frétti svo um síðir að kauði væri kominn heim í heilu lagi bað ég hann auðmjúklega að rækja skyldur sínar og leyfa Felgulyklinum að njóta skopskyns síns að nýju. Í staðinn eys hann úr skálum nöldurs og ofsóknarbrjálæðis. Maðurinn er greinilega ekki í andlegu jafnvægi, enda telur hann sig ofsóttan af dvergum og sér þá jafnvel spretta fram á tjöldum kvikmyndahúsanna. Þó gat ég ekki annað en reynt að róa segg og hef ég því reynt að breyta útliti Felgulykilsins. Bréfin eru nú læsileg, en vefurinn er áfram ljótur, því get ég ekki bjargað. Er það annars ekki bara í samræmi við umsjónarmennina?

2002-09-05T19:22:00.000Z

Af ofsóknum dverga

Ég kom til Íslands síðla á laugardagskveldið og þegar ég kveikti á GSM-símtæki mínu morguninn eftir fann ég þar hótanir á talhólfinu um að hnéskeljarnar á mér yrðu brotnar með felgulykli. Tók þetta vissulega á taugarnar þannig að til þess að róa mig ákvað ég að skreppa í kvikmyndahús. Þar sem ég sit grunlaus í myrkrinu og maula poppið mitt sé ég hvar fjandmanni mínum bregður fyrir á hvíta tjaldinu. Ég var nú fullviss um að ég væri ofsóttur og ákvað að leita til sálfræðings sem varði nokkrum dögum með mér en að lokinni meðferðinni sagði hann mér að halda áfram og byrja í Háskólanum eins og ekkert hefði í skorist. Þegar ég loggaði mig síðan inn á Háskólanetið í fyrsta sinn var þar aðeins ein orðsending sem var á þessa leið:

Skrifaðu á felgulykilinn, fíflið þitt!!!

Glöggir lesendur átta sig á því að þessi orðsending var runnin undan rifjum fjandmanns míns og er því ekki um annað að ræða en að verða við „bóninni“ (úrdráttur). Annars hef ég nákvæmlega ekkert að segja. Ég er, jú, að vísu byrjaður í heimspekideild Háskóla Íslands, bókmenntafræði- og málvísindaskor. Stundataflan er enn í smíðum en skv. nýjustu heimildum er ég skráður í fjóra kúrsa: Aðferðir og hugtök, smásagnafræði, skáldsögur (sem er reyndar íslenskukúrs) og heimspekileg forspjallsvísindi sem ég hef kosið að taka á ensku þar sem þar eru færri nemendur og því meira um gáfulegar samræður, auk þess sem tímarnir eru bara tveir á viku en ekki fjórir eins og hjá hinum (hehe).

Þessi bloggsíða er með litlu og ljótu letri. Er ekki hægt að laga það? Annars er ég á Bókasafni Hafnarfjarðar núna að vinna. Ég ætti sossum að vera að læra en nú stendur yfir landsráðstefna bókasafnsfræðinga á Hótel sögu þannig að húsið er næstum tómt. Hvað gerir maður ekki fyrir yfirboðara sína? Annar yfirboðari minn heitir Sverrir Teitsson en ég hef nú verið ráðinn (að mér fornspurðum) sem þræll hans við að semja spurningar launalaust fyrir spurningakeppni Háskólans. Sverrir efast aldrei um eigið ágæti og sjaldan um vanhæfni annarra. Þegar ég nefndi það við hann að Skólafélag MR teldi að spurningaliðið borðaði of mikið af pizzum gerði Sverrir lauslegt stöðumat og komst fljótt að þeirri diplómatísku niðurstöðu að Skólafélagsstjórnin gæti „hoppað upp í rassgatið á sér“.

Verð að hætta núna. Kveðjur

Hjalti

2002-09-05T12:33:00.000Z

Sæll Hjalti!

Þegar ég skrifaði þér síðast fyrir rúmri viku síðan lýsti ég því jafn framt yfir að þetta yrði síðasta einræðan mín í bili. Ekkert bólar hins vegar enn á skrifum af þinni hálfu og er ég því farinn að íhuga alvarlega að taka upp fyrri hætti og hóta þér líkamsmeiðingum ef ekki verður úr málum bætt.

2002-08-27T18:20:00.000Z

Sæll aftur!

Á eirðarlausu flakki mínu um veraldarvefinn álpaðist ég inn á síðu Sverris Jakobssonar og sá þar að hægt er að hafa dagsetningarnar á finnsku. Að ég skildi ekki hafa vitað þetta! Ég breytti þessu snarlega á síðunni og þar sem nokkrar vikur munu líða þar til þær breytingar ganga í gegn gefst þér nægur tími til að læra dagaheitin og mánaða.

2002-08-27T13:00:00.000Z

Sæll Hjalti!

Hér kemur þriðja einræða mín í röð og væntanlega sú síðasta áður en þú kemur heim. Ég hef uppá síðkastið verið að reyna að uppfæra síðuna okkar, með frekar dræmum árangri. Annað hvort kann ég ekkert að forrita (slíkt tel ég óhugsandi þar sem ég hef nú setið heilan fyrirlestur í Java og hlutbundinni forritun (tölvunarfærði 1( svigabrandarar eru alltaf jafnfyndnir ))) eða þá að óbermin uppfæra síðurnar einu sinni í viku. Alltént gerist ekkert sama hvernig ég hamast svo gömul bréf heita enn "archives" og ekkert bólar enn á veffangalistanum sem ég er að reyna að útbúa. Máske er réttast að punda Orminn um lausnir, enda er ég hvort eð er að stela kódanum frá honum.

Háskólinn er byrjaður og lítið þýðir að kvarta yfir því. Framundan eru mánuðir bóklesturs og óhóflegarar kaffidrykkju sem á stundum getur valdið meltingartruflunum, skjálfta og svitaköstum en reyndar eru margir fyllilega á þeirri skoðun að bóklesturinn einn geti valdið þessum einkennum. Ég kvarta ekki hátt fyrir mitt leiti (a.m.k. ekki enn), því ég veit að margt er til leiðinlegra en að grúska í mygluðum fræðibókum.
Ég geri þó fastlega ráð fyrir því að ég verði kominn á aðra skoðun fyrir jól (eða bara í næstu viku).

2002-08-22T23:47:00.000Z

Sæll Hjalti!

Ég var að fatta að ég hef gleymt að stilla klukkuna á blogginu á íslenskan tíma úr þeim elbóníska. Vona að þetta virki.

2002-08-19T00:55:00.000Z

Sæll Hjalti!
Þar sem ég geri ráð fyrir því að þú sért of upptekinn af skrifum þínum á hái té té péi, tvípunkti, skástriki, skástriki, verkamanni, punki, blogspot, punkti, com, til að rækta þennan vef verður hann víst að einkennast af einræðum mínum á næstu vikum. Þar sem ég hef lengi haft gaman af því að láta ljós skína mun ég þó ekki taka þetta allt saman mjög nærri mér.
Nú er sumarið 2002 senn á enda og því er vert að líta yfir farinn veg. Fyrir utan ævintýri mín í Elbóníu hef ég gert tvennt í sumar. Ég hef flokkað póst og drukkið mig fullan. Þetta hef ég raunar gert síðastliðin fjögur sumur og hef ég að þeim liðnum ákveðið að nú sé nú komið af þessari forheimskandi, niðurdrepandi og sjálfskemmandi iðju. Ég hef því ákveðið að hætta henni alfarið, að minnsta kosti um stundar sakir. Ég ætla m.ö.o. að hætta að vinna á póstinum.
Úr því minnst er á póstinn dettur mér annað merkilegt í hug. Ég var nefninlega að koma úr kvikmyndahúsi. Ef þú átt einhverja hluta vegna erfitt með að sjá tengslin á milli þessara atriða er það fullkomlega eðlilegt. Tengslin eru þó til staðar, því myndin (Maður eins og ég) fjallar um mann sem er svo algerlega misheppnaður að hann vinnur meira að segja um stundar sakir hjá Íslandspósti. Sýningin var frumsýning og fékk ég miða á hana vegna þess að það sést í fésið á mér í ca. tvær sekúndur í upphafi myndarinnar. Allan þennan óratíma er ég að flokka póst og verð ég að segja að mér tekst bara nokkuð vel að leika þetta hlutverk.
Nú fer Háskólinn að byrja að nýju og ég hlakka til að byrja baslið á ný, ekki síst fyrir það að nú fæ ég (vonandi) notið samvista við yðvar merku persónu í þessari helstu menntastofnun þjóðarinnar. Munu nú hugtök eins og bókhlöðublek (kaffið á Þjóðarbókhlöðunni), fyrirlestur dauðans og vísindaferð (eða vínsyndaferð eins og Baldur nokkur Símonarson kallar þær) verða þér töm og eflaust mun bókhlöðubrjálsemin (einnig þekkt sem Íþökuóráðið) ná á þér tökum sem og öðrum þá prófin nálgast.

Læt þetta nægja að sinni,

Sindri

2002-08-14T13:39:00.000Z

Saell Sindri.....

....ferdasagan mín er á http://verkamadur.blogspot.com
Kvedjur

Hjalti

2002-08-04T23:03:00.000Z

Sæll Hjalti!
Ég skrifa nú ísúr í sinnu (þ.e. ekki beinlínis súr) því ég er kominn heim af þjóðhátíð, deginum fyrr en áætlað var. Þjóðhátíðin þessi var sú blautasta í manna minnum og er þá því miður ekki átt við innri bleytu. Ringdi eins og hellt væri úr fötu og þar að auki blés vindur stífur og þoka dimm lá yfir. Ég ákvað að taka mér far heim með skipi sem nefninst Herjólfur þótt ég hefði þegar pantað og greitt fyrir Bakkaflug daginn eftir, enda var ekkert útlit fyrir flugveður næstu daganna. Þegar ég pakkaði tjaldinu mínu saman í morgun var vatnið komið upp í miðjar hlíðar Herjólfsdals og miðað við veðurspánna mun örugglega flæða út fyrir barma hans í nótt. Ég get þó þrátt fyrir þetta ekki sagt að ég hafi ekki skemmt mér. Uhmm, jú ég get nú reyndar alveg sagt það en það er hins vegar ekki satt og því mun ég ekki segja það. Í raun og veru er alveg fáránlegt hve miklu plássi ég hef eytt í þessa staðreynd (þ.e. þá staðreynd að það skuli ekki vera satt að ég hafi ekki skemmt mér neitt og geti því ekki sagt að sú sé raunin) og ætla ég því ekki að fjalla nánar um þessa heimspekilegu þankaganga mína um mikilvægi sannleiksgildis frásagna af skemmtanagildi liðinna atburða, séðum út frá sjónarhóli frásagnaraðila með hliðsjón af viðbrögðum samferðamanna hans og ytri aðstæðum á vettvangi, heldur koma mér beint og afdráttarlaust að efninu og segja að ég skemmti mér bara vel.
Meðal annarra atburða sem ég mun hafa í minnum um langt skeið er ríkisferð ein er ég tók þátt í. Á föstudagsmorgni fór ég við þriðja mann í Vestamannaeyjarútsölu Áfengis og tóbaksverlunar ríkisins og keypti hópurinn 655 ölk, eða nánar tiltekið 15 kassa (128 l) af bjór og einn ginpela. Reiknast mér svo til að þetta áfengismagn gæti drepið 8-9 fullvaxna karlmenn endanlega. Þótt ótrúlegt megi virðast var þetta áfengismagn ekki einungis hugsað fyrir mig, en eigi síður leið mér allundarlega er við legátarnir bárum áfengi út úr ríkinu inn í sendiferðabíl. Keypti ég þó manna minnst og handa flestum af okkur förunautum. Vitanlega veitti þessi merka för mér þó ekki slíka andans fyllingu sem neysla hluta þessara guðaveiga veitti mér. M.ö.o. hrundi ég í það þrjá daga í röð og hafði gaman af. Það eina sem kom í veg fyrir frekara hrun á fjórða degi var sú stað reynd að þá hafði ég þegar yfirgefið þennan hrosta fens hólm sökum hreinræktaðs skítaveðurs og óvissu um að geta komist heim með flugi mínu pöntuðu. Af þeim sökum er ég ísúr.
Meira síðar...
Sindri

2002-07-22T22:19:00.000Z

Sæll Hjalti!

Ég skrifa nú glaður í bragði, því ég er loksins kominn heim, eftir langt og strangt ferðalag. Mér varð það til happs að umboðsmaður ungverska dansflokksins Hunks of Hungary sá hvar ég gekk um götur Skupskør íklæddur elbóníska þjóðbúningnum. Hann réð mig undir eins sem aðalnúmer dansflokkins og svo vel vildi til að flokkurinn hafði nýlega verið ráðinn til að skemmta á árshátíð slormjölsverksmiðjunar á Óspakseyri. Hann reddaði mér í snatri ungversku vegabréfi og kom ég til landins undir nafninu Upórve-Rutsua Ruðamivreg. Hann bauð mér meira að segja að komast í tölvu til að lesa póstinn minn, en eitthvað virðast ungverskar fartölvur vera ófullkomnar, því bréfið þitt birtist allt öfugt. Mér féllust reyndar svo hendur þegar ég las bréfið að ég jesúsaði mig uppá elbónísku, en elbóníska setningin "!inájb tre úÞ" útlegst einmitt sem “Jesús minn almáttugur!” í íslenskri þýðingu.
Vandræðum mínum var þó ekki lokið við komuna til Óspakseyrar, því samkvæmt samningi sem ég gerði við Hunks of Hungary, var ég skyldaður til að ferðast með flokknum í a.m.k. 40 ár. Það var einingis fyrir greiðvikni húsmóður einnar á Óspakseyri að ég komst undan flokknum en hún faldi mig í slortanki og keyrði mig til Reykjavíkur. Til þess að komast hjá því að útsendarar HOH þekki mig hef ég rakað ef mér alskeggið og látið klippa axlarsítt rautt hárið og lita það dökkskollitað. Jafnframt hef ég tekið upp mitt fyrra nafn og hafið störf hjá Íslandspósti. Ég var svolítið smeikur við þessa nýju vinnu í fyrstu, enda hef ég aldrei komið nálægt póstflokkun áður. Ég vona bara að mér takist fljótt að temja mér hin flóknu póstfræði og að HOH hafi engan póststarfsmann á sínum snærum.
Með kveðju,
Sindri

2002-07-09T19:31:00.000Z

!inájb tre úÞ

2002-07-09T14:25:00.000Z

itlajH

?sranna riðaltæ úþ mes ðagnaþ ikke ðaþ rav aðE .eruliaf latnem fo noitutitsni s’celA tramS ðilæhranurteb á uílartsÁ-rutseV lit rudnes uðruðrev áÞ !irdniS nnaH !gé arab re atteÞ :ðiðil ðiv arab riges go univreg réþ fa uðratsak áþ ne munnömulgergöl go muðrövllot árf ðujðevk radlak áf ða úþ rittæ idnalsÍ á dnal í rumek naðís úþ rageÞ .ipiksagnintulfuröv ðem tsaðref go (ridnum rasseþ mu sidnelréh rilæsniv göjm ure rieþ) milðem-slegnA slleH mes giþ riúblud úþ ða ageldlafnie re ðignef feh gé mes nidnymguh atseb niE . mieh tsimok ruteg úþ ginrevh ðaþ mu agelratí nnalieh atójrb ða ðirev feh gÉ

irdniS iræK

2002-06-30T23:25:00.000Z

Sæll Hjalti.

Það er hreint ótrúlegt hve heimurinn er lítill og hvernig tilviljanirnar verða. Ég var ekki fyrr kominn til Þórshafnar þegar ég hitti tvo gamla félaga, bræðurna Sdnumðug og Stiet Rirrevs. Rirrevs bræðurnir eru eins og þú manst ættaðir frá Sunób-héraði í Regalatafmúr og gladdi það þá mjög að vita að þú værir á leiðinni. Við fórum að sjálfsögðu á fyllerí saman, enda er það regla hjá þeim bræðrum að hitti þeir einhvern sem þeir þekkja, fara þeir á fyllerí. Það er einmitt vegna þessarar reglu sem þeir neyddust til að flytja til Þórshafnar, því hún gerði þeim erfitt fyrir að stunda vinnu í heimabæ þeirra, Innunórk. Við drukkum í sameiningu allar Muff-birgðir bæjarins og nærsveita, og það var áður en við tókum til við að staupa þjóðardrykk Elbóna, Sóð Asull. Mín síðasta minning þetta kvöldið var sú að ég sat með skúringafötu af þessum snafsi fyrir framan mig og að allur barinn var að klappa. Svo varð allt svart. Þegar ég vaknaði í morgun og tók að leita eftir þeim bræðrum fann ég þá hvergi og enginn innfæddra kannaðist við að hafa séð þá. Mér fannst innfæddir tala heldur undarlega elbónísku, enda kom það á daginn að ég var staddur í bænum Skrupskør á Norður-Jótlandi. Einnig var ég klæddur í elbónískann þjóðbúning karla. Búningurinn sá er þannig að enginn heilvita maður klæðist honum, enda samanstendur hann af barðstórum filthatti með kögri og snögghærðum g-streng úr gæruskinni. Hvernig ég komst hingað er mér hulin ráðgáta og enn síður veit ég hvernig ég kemst heim núna. Allar góðar tillögur eru vel þegnar.
Bless í bili,

Sindri

2002-06-29T18:18:00.000Z

Sæll á ný Sindri.

Þá er sýran hætt að virka í bili og ég skil loksins það sem stendur hér á tölvuskjánum. Af mínum högum er svo sem ekki margt að frétta, fyrir utan skurðaðgerðina sem ég fór í á miðvikudagsmorguninn. Hún var framkvæmd til þess að lagfæra læknamistökin sem voru gerð þegar ég fór í lýtaaðgerð svo ég gæti litið út eins og stöðumælir (ég er búinn að halda að ég sé einn slíkur í 14 mánuði). Ég er nú í óða önn við að undirbúa heimsóknina til Regalatafmúr sem er, eins og þú veist, landið sem liggur að Elbóníu í norðvestri. Þar hef ég verið boðaður á ráðstefnu Samtaka fólks sem þekkir ekki muninn á rúsínum og kúrenum og á að halda tölu um sögulega rannsókn mína á krosssaumi í herferðum Napóleons á seinni stigum. Hver veit nema ég geti tekið mér far yfir landamærin að heimsækja þig. Eina vandamálið er að öll umferð yfir landamæri Regalatafmúr og Elbóníu er bönnuð nema maður geti svarað einni erfiðri gátu og ef maður svarar vitlaust er maður umsvifalaust færður í spennitreyju með áfastri handsprengju og varpað í botnlaust díki (dýki?).

Ég var að uppgötva áðan að heimsmeistarakeppnin í fótbolta er byrjuð. Ég hlakka til að sjá leikina og ætla að fara um hádegið á morgun upp í Sýn og kaupa mér afruglara. Ég er sko búinn að bíða eftir þessu og ef ég missi af einum einasta leik lofa ég að taka a.m.k. einn valdamikinn mann í gíslingu og hóta keppnishöldurum að byrja upp á nýtt. En það kemur varla til þess, ég var nefnilega rekinn úr vinnunni minni fyrir þremur vikum vegna hinna gegndarlausu kjúklingahljóða sem ég fann mig knúinn til að gefa frá mér í þeirri von að þau myndu auka afköst vinnufélaga minna. Hef því nógan tíma. Kannski ég komi mér upp kálgarðsskika svo ég hafi eitthvað fallegt til þess að horfa á?

Hjalti

2002-06-28T23:51:00.000Z

Sæll Hjalti.

Ég hélt að ég hefði verið búinn að brýna það fyrir þér að hálfmött dökk viðarvörn er ekki það sama og koníak og að hún er ekki ætluð til drykkjar. Þar sem þú fjasar mjög um drykkju getur svo sem verið að þú hafir verið fullur þegar þú skrifaðir þetta bréf. Slíkt væri og þér líkt.
Stærðfræðitíma pr. Stiaw Mot lauk á sjötta tímanum í morgun, er hann lést. Hann var þá búinn að fara þrisvar í gegnum námsefni vetrarins og gat ekki meir, aldraður maðurinn. Nemendurnir hafa nú verið færðir í sjúkrahúsálmu háskólans, allir nema einn sem lést fyrri partinn í gær af völdum tegrunar. Þetta dauðsfall varð ekki til að róa Itlajh, herbergisfélaga minn, sem heldur nú að hann sé f(x) = ln (2x) og er á stöðugum flótta undan diffurskrímslinu, að eigin sögn. Skólasálfræðingurin ákvað að fara hægt í sakirnar og er nú að reyna að sannfæra hann um að hann sé í raun e í x-ta. Rannsókn stendur yfir á klukkunni og ég er ansi hræddur um að spjótin séu farin að beinast að mér. Ég hef því ákveðið að láta mig hverfa héðan. Ég reyni að komast í tölvuna á leiðinni heim, en ég lofa engu. Ég fer í nótt yfir fjöllin til nágrannabæjarins Þórshafnar (já Þórshafnirnar eru þrjár í heiminum, en ekki tvær eins og flestir halda) og reyni að hafa samband þaðan. Ef ég læt ekki vita af mér innan 3 sólahringa, skilaðu þá kveðju til móður minnar og segðu henni að Kobbi geymi súkkulaðið í töskunni, ég endurtek; súkkulaðið hans Kobba er í töskunni.

Sindri

2002-06-28T14:13:00.000Z

Kartöflumjöl?

en áður en ég held lengra langar mig að segja eitt utandyra...verandi Vinningstala í happdrætti Gestgjafans á Matur 2002 finnst mér við hæfi að syngja eitt lag:

Ó sóle míó
ó komdu í bíó

Saung hann Sjangsi minn, en ég ætla ekki að syngja það heldur:

Úr fimmtíusentaglasinu
sem er reyndar titill en ekki sönglag og því læt ég staðar numið með söng (eða saung) hér.

Halló! Ég gleymdi nestinu mínu - á ég þá að koma aftur?

2002-06-26T00:17:00.000Z

Sæll Hjalti

Segja má með sanni að aðstæður mínar séu betri en síðast. Ég komast loks í upptrekktu tölvuna sem af einhverjum undarlegum ástæðum er staðsett í kvennaklefa íþróttahússins. Mér tókst að dulbúa mig sem píanókennara en samkvæmt elbónísku stjórnarskránni verður einn slíkur að vera til taks í öllum sturtu- og búningsklefum landins. Áður en ég trekkti tölvuna upp skipti ég fjörðinni í henni út fyrir fjöður sem ég stal úr klukkunni í aðalturni háskólabyggingarinnar. Klukkan sú er raunar sú stærsta í Elbóníu. Örgjörvinn í tölvunni vinnur nú hraðar enn þeir nýjustu Intel og Motorola, en þar sem hann er ekki búinn neinni kæliviftu þarf ég að skvetta á hann vatni af og til til að kæla hann. Það hefur að vísu þær þægilegu aukaverkanir að baðklefinn breyttist í saunu og því sit ég hér á handklæði með elbóníska karföflubjórinn Muff mér við hlið. Aðalókosturinn við þetta allt saman er þó sá að prófessor Stiaw Mot, sem alltaf fer eftir turnklukkunni, hefur ekki enn hleypt nemendum sínum út úr stærðfræðitíma, þrátt fyrir að honum hafi átt að ljúka um hádegið í gær. Herbergisfélagi minn, hann Itlajh, brytjar mig í smátt ef hann kemst að þessu.
Þú þarft ekki að hafa áhyggjur af elbónískunni minni, því ég fékk 3,1410000 á prófinu í gær (hæsta einkunn sem gefin er í elbónískum skólum er pí). Það eina sem ég klikkaði á er að sögnin zruimari, sem merkir skúra gólf sín snemma á sunnudagsmorgni, er regluleg og reyndar sú eina reglulega í elbónísku.
Ég hef reynt mikið að grennslast frekar fyrir um hvarf Péturs Jónatanssonar, en rekst hvarvetna á lokaðar dyr og rata hvern villustíginn á eftir öðrum. Það eina sem ég hef getið fundið út er að síðast sást til hans þar sem hann var að selja pylsur á 17. júni á Grundarfirði 1978. Þetta finnst mér reyndar allundarlegt þar sem við þekktum hann báðir en erum þó ekki fæddir fyrr en '81. Ég er að íhuga að finna mér aðra uppljóstrara.
Ég verð annars að hætta núna því ljóskuna sem var að þurrka sér rétt áðan langar að læra á píanó.

2002-06-24T19:00:00.000Z

Sæll Sindri minn

Vaktirnar eru bara svo langar hjá mér að ég á erfitt með að taka ekki brunaöxina sem er hér fyrir framan mig ofan af veggnum og hakka alla samstarfsmenn mína í spað. Ég vildi að ég gæti dustað rykið af elbónískukunnáttu minni og hjálpað þér en því miður lentu kennslubækurnar mínar í kössunum sem voru teknir af mér og lokaðir inni í gámi við Sundahöfn. Þeir verða geymdir þar þangað til ég borga reikninginn sem P. Árnason og Proppé sendu mér fyrir að sauma saman á mér ilina þegar ég steig á tilraunajarðsprengju í Gufunesinu '96. Vissulega gæti ég notað peninginn sem ég fékk í bætur en ég er að spara fyrir útihátíðinni sem ég ætla að halda á næsta ári eða þarnæsta, eftir því hvenær tími vinnst til.

Annars var ég í leigubíl áðan og bílstjórinn spurði hvort ég hefði nokkurn tímann hitt hann Pétur Jónatansson og ég sagðist nú halda það. Hann hefði haldið í mörg ár að ég væri einhver tuskudúkka! (hlæhlæ) Ég hefði getað séð furðusvipinn á kauða ef ég hefði setið í framsætinu en því miður var ég í skottinu.

2002-06-24T17:25:00.000Z

Sæll Hjalti

Mér hefur reynst stöðugt erfiðara að skilja bréfin þín eftir að þú fórst að vinna á þessum næturvöktum í Lakkverksmiðju Lúðvíks & Haraldar. Ég veit ekki hvað þú átt við með þessum minnismiðum en líklega hefur einhver stungið uppá slíku við þig. Alltént hef ég orðið var við minnisskort hjá þér uppá síðkastið og þurfti ég til dæmis að segja þér þrisvar frá því er við í Daramdamdaram-háskólaliðinu unnum háskólakeppnina í Pjodnebolta. Þar að auki virðist þú vera búinn að gleyma því að Pétur Jónatansson hvarf á dularfullan hátt í Nepal síðastliðið sumar. Ég verð að hætta núna því ég er að fara í elbónískupróf á morgun og er bara búinn að læra fyrstu fjögur bindin í safni óreglulgra sagna í klassískri elbónísku. Skrifa þér seinna frá kvennaklefanum.

Sindri.

2002-06-24T12:50:00.000Z

Herra Pétur Jónatansson

Ég er orðin leið á að vera bara brúðan þín.

2002-06-24T11:17:00.000Z

Þessi minnismiðastíll fer í taugarnar á flestu fólki sem á annað borð hefur hlotið einhverja menntun umfram þá almennu sem ríkið á að greiða niður. En hugsið ykkur ef öll almenn menntun væri greidd niður af RÍKINU!!!

2002-06-23T18:50:00.000Z

Ég er enn að reyna að átta mig á þessari uppsetningu. Tölvan sem ég sit við á bókasafni háskólans í Daradamdaram í Elbóníu er orðinn allgömul. Gufuketillinn er orðinn sprunginn svo erfitt reynist að halda uppi þrýstingi á honum og mórinn er rakur og brennur illa. Örgjörvinn tifar nú á 200 Hz sem gerir alla vinnslu erfiða og elbóníska lyklaborðið gerir mér líka erfitt fyrir. Ég hef heyrt að í kvennaklefanum í íþróttahúsinu sé upptrekkt tölva sem á að vera betri. Reyni að komast í hana síðar.
Sindri

2002-06-23T16:30:00.000Z

Þetta er útvarp Felgulykill, nú verða sagðar fréttir.